Sabi nila, one should always plan things ahead. I agree naman. Kung ikaw yung tao na naghahanap ng Life of Meaning, you’ll always worry about what’s to come (sabi sa Heroes yun. Kasi kung Life of Happiness daw ang goal mo, ala kang iintindihin kundi ang present lang.
Recently, all my plans crumbled into pieces, pakiramdam ko nga, na-disintegrate ang mga iyon entirely. Lam nyo yun, paramng tinamaan ang pasabog power ni Piper sa Charmed? Parang ganun. At recently, pakiramdam ko, na-stucked ako. Ang hirap kaya ng ganung feeling. At, para talaga mas challenging daw ang sitwasyon para sa akin, yung mga tao na inaasahan ko na “rock” ko, eh, sabihin na lang natin na nanghina at nawala.
For a moment there, pinanghinaan na talaga ako ng loob. I was being sucked into a supermassive black hole. Aaminin ko, talagang napaka-hopeless ng pakiramdam. Parang Irvine lang ni Kelly Clarkson. So ayun, nagdrama ako for a week. Or five minutes lang ata. Di ko na maalala.
The point is, perspectives lang ang lahat, parang theme ng ad congress this year. Minsan kasi nakakalimutan ko yun, kasi yung gravity lang ng situation ko ang nakikita ko. Pero kung tutuusin, nakalatag naman talaga ang Plan B, Plan C, Plan D… etc. Di lang talaga ako tumitingin. Di ko pinapansin. At wala akong ginagawa.
Na yun naman ang mali. Kasi, paano ka aasa ng pagbabago kung ala kang ginagawa na bago. Haay… Basta, may pag-asa pa.
Laban lang.
Recently, all my plans crumbled into pieces, pakiramdam ko nga, na-disintegrate ang mga iyon entirely. Lam nyo yun, paramng tinamaan ang pasabog power ni Piper sa Charmed? Parang ganun. At recently, pakiramdam ko, na-stucked ako. Ang hirap kaya ng ganung feeling. At, para talaga mas challenging daw ang sitwasyon para sa akin, yung mga tao na inaasahan ko na “rock” ko, eh, sabihin na lang natin na nanghina at nawala.
For a moment there, pinanghinaan na talaga ako ng loob. I was being sucked into a supermassive black hole. Aaminin ko, talagang napaka-hopeless ng pakiramdam. Parang Irvine lang ni Kelly Clarkson. So ayun, nagdrama ako for a week. Or five minutes lang ata. Di ko na maalala.
The point is, perspectives lang ang lahat, parang theme ng ad congress this year. Minsan kasi nakakalimutan ko yun, kasi yung gravity lang ng situation ko ang nakikita ko. Pero kung tutuusin, nakalatag naman talaga ang Plan B, Plan C, Plan D… etc. Di lang talaga ako tumitingin. Di ko pinapansin. At wala akong ginagawa.
Na yun naman ang mali. Kasi, paano ka aasa ng pagbabago kung ala kang ginagawa na bago. Haay… Basta, may pag-asa pa.
Laban lang.
1 comment:
tama! dagger deeds for president!
Post a Comment